In Heeze, een rustig dorp niet ver van Eindhoven, zit een restaurant dat verder reikt dan de dorpsgrenzen. Tribeca draagt twee Michelinsterren en is genoemd naar de wijk in New York waar chef Jan Sobecki ooit werkte. Wie er binnenstapt, merkt al snel dat de naam niet toevallig gekozen is. Er hangt iets internationaals in de sfeer, terwijl de basis stevig Frans blijft. Voor wie van goed eten houdt en op zoek is naar een avond die net anders voelt dan de gemiddelde uitgaanservaring, is dit een plek om te onthouden.
Jan Sobecki en zijn vrouw Claudia openden Tribeca in augustus 2016. Het pand zelf dateert van 1916 en huisvestte daarvoor restaurant Boreas. Sobecki werkte eerder bij het tweesterrenrestaurant Chapeau! in Bloemendaal en deed internationale ervaring op, onder andere in New York. Die achtergrond is terug te zien op het bord. De keuken combineert klassieke Franse technieken met accenten van over de hele wereld en dat zonder dat het rommelig wordt. Binnen enkele maanden na de opening kreeg het restaurant al twee Michelinsterren, iets wat niet veel nieuwe zaken lukt.
Het pand is grondig verbouwd tot een moderne, warme eetgelegenheid met een knipoog naar luxe. Gasten komen binnen via een glazen deur en lopen langs een bar met open haard, waar het aperitief en de eerste hapjes worden geserveerd. De tafels staan verdeeld over drie ruimtes, gedekt met linnen en mooi servies. Kleuren als goud, grijs en donkerblauw zorgen voor een rustige, wat kosmopolitische uitstraling. Bij warm weer gaat het terras open, met zicht op de tuin.
Wie liever iets dichter bij de actie zit, kan plaatsnemen aan de keukentafel bij de ingang. Hier eten tot twaalf gasten met zicht op de open keuken, terwijl het team aan het werk is. Het is een andere manier van uit eten gaan, minder afstandelijk dan een gewone eettafel en geeft een goed beeld van hoeveel precisie er in elk gerecht gaat zitten.
De kaart draait om een aantal tastingmenu's, telkens met wisselende gangen en een menu met wat meer gangen voor wie de tijd wil nemen. Producten als duif, zwezerik en kreeft komen regelmatig terug, altijd bewerkt tot iets dat er ook verzorgd uitziet. Zoet, zout en kruidig worden vaak gecombineerd, wat de gerechten een herkenbare signatuur geeft.
Opvallend is dat het team een eigen moestuin heeft, niet ver van het restaurant. Daar worden groenten en kruiden geteeld die dezelfde dag nog op het bord kunnen belanden. Dat zorgt niet alleen voor frisheid, het geeft de koks ook een directere band met wat ze verwerken. Wie de recensies erop naslaat, ziet dat vooral de amuses en de opbouw van smaken vaak worden geprezen. Sommige gasten noemen de wijnkaart uitgebreid, met aparte overzichten voor witte en rode wijnen, begeleid door een sommelier die goed kan uitleggen waarom een bepaalde combinatie werkt.
Zoals bij veel sterrenrestaurants hangt er een stevig prijskaartje aan een bezoek. De menu's variëren en met een wijnarrangement erbij loopt de rekening flink op. Dat maakt het meer een avond voor een speciale gelegenheid dan iets wat je zomaar even doet. Ook is het verstandig om ruim van tevoren te reserveren, zeker in het weekend, want de tafels zijn gewild.
De ervaringen van gasten lopen wel uiteen als het om service gaat. De meeste bezoekers spreken over aandacht en warmte, terwijl een enkeling minder positief was over de communicatie rond een boeking of over hoe een klacht werd opgepakt. Zoals bij elke horecazaak is dat deels afhankelijk van de avond en het team dat dienst heeft.
Tribeca laat zien dat een dorp als Heeze best plaats kan bieden aan een keuken van internationaal niveau. Wie houdt van gerechten die zorgvuldig zijn opgebouwd en van een sfeer waarin de koks zichtbaar met plezier werken, vindt hier genoeg om voor terug te komen. Het is geen avond die je zomaar plant tussendoor, maar eerder eentje die je bewust uitkiest, voor een verjaardag, een jubileum of gewoon omdat je zin hebt om eens goed te tafelen. Wie de weg naar Heeze weet te vinden, ontdekt een keuken die verder kijkt dan de grenzen van het dorp.
